öyle işte

kaç zamandır çarşafsız yatıyorum yatağımda, yattığım yerden belli olacaksam eğer, yalnızım, boşvermişim ve yorgunum, birini beklesem sererim o çarşafı, güçlü olsam sererim, mutlu olsam sererim ama gör ki çarşaf umrumda değil, o çarsaf sensin aslındai kıvrılmış duruyor yatağın bir ucunda, bir gün sererim yine diyerek geceleyiyorum, sersem de çarşafı iki güne dağılacak diyorum ee yatağa küçük, sermesem de olur diyorum tek başıma kullanıyorum yatağı temiz tutarım diyorum, o yatak benim hayatım aslında, çarsafsız yaşıyorum anlayacağın, diğer temiz çarşafları da sermiyorum onlar da küçük, giderim büyüğünü alırım o zaman param olunca diyorum olmazsa da satarım bu yatağı tek kişilik olanını alırım ben de, ikinci kişiliği bulamadım yatağımda, yatağımın boş kalan kısmı hep umudum kadardı, o tek kişilik yatak var o aslında benim umutsuzluğum, son gidensin ya sen sana yazdığım doğrudur ama son yazdığım sen olmayacaksın, o çarşaf var ya o makineye gidecek, o yatak var ya benle kalacak ve onun boş kısmını bileyleyeceğim ki uzanan bilsin ki umudun üstünü örtmek nasip olmaz gidene gelecek olan var ya onun hep biraz şansı olacak, yorgan değil ki bu ona göre uzatayım ayağımı, çarşaf dedim ya sana serecek kendini yatağa bir daha da çıkmayacak...